Organy w kościele p.w. Ap. Piotra i Pawła

0

W połowie grudnia otrzymaliśmy serię wyjątkowych zdjęć zrobionych na wieży Dużego Kościoła. Fotografii jest sporo, więc podzieliliśmy je tematycznie. Na pierwszy rzut poszły zdjęcia ukazujące postępy prac rewitalizacyjnych. Dzisiaj prezentujemy piękne barokowo-romantyczne organy.

Historia

Pierwsze potwierdzone wzmianki o organach w chojnowskim kościele pochodzą z 1628 roku, kiedy to w “Księdze aktów” zapisano:

Roku pańskiego 1628, dnia 28 lipca Szanowna Rada tego miasta odebrała zmienione i ulepszone organy od pana Michaela Rostena, budowniczego organów z Legnicy, które wprawdzie sporządzone były kilka lat wcześniej, jednak wskutek zarazy i zakwaterowania cesarskiej armii wojennej nie mogły zostać oddane.

Najprawdopodobniej ten intrument spłonął wraz z farą w 1651 roku. Od maja 1845 do lutego 1946 roku nowe organy zbudował niejaki Bukow z Jeleniej Góry.

Kolejne organy zbudowane zostały w latach 1909-1911 przez braci Walter, którzy ówcześnie prowadzili firmę Gebrüder Walter In Guhrau specjalizującą się w budowie, remontach i rozbudowie tego typu instrumentów. Z zaplanowanych 36 głosów wykonano 33, a instrument uzyskał barokowo-romantyczny charakter.

W 2004 roku dzięki staraniom ks. proboszcza Tadeusza Jurka organy zostały poddane całkowitej renowacji, której efekty możemy oglądać na aktualnych fotografiach.

Budowa organów

Jak wyglądają organy z zewnątrz widział (zadzierając głowę do góry) każdy z nas. A jak prezentują się one od “kuchni”? – oto odpowiedź:

Pokonując stopnie kościelnej wieży można dojść do pomieszczenia, w którym znajduje się wnętrze “organowego królestwa”. Usytuowany jest tutaj ogromny miech, za pomocą którego dawniej pompowane było powietrze do organów. Obsługiwał je, za pomocą pedałów nożnych, człowiek (zwany kalikantem). Obecnie miech zastąpiono dmuchawą napędzaną silnikiem elektrycznym.

Kiedy powietrze jest już tłoczone trafia do konduktów, czyli kanałów, którymi powietrze jest przekazywane pomiędzy poszczególnymi elementami. Z zewnątrz wyglądają one jak nowoczesna sieć komputerowa.

Podążając dalej za dźwiękiem przenosimy się na “chór”, przy którym znajduje się stół do gry – element organów, w którym umieszczone są przyrządy (przełączniki, klawiatury – ręczne i nożne) pozwalające na grę na instrumencie.

To co my widzimy z dołu to piszczałki organowe – długie, wąskie słupy o przekroju okrągłym. Wielkość piszczałek jest uzależniona od tonu dźwięku, który chcemy uzyskać. Dodatkowe piszczałki znajdują się także z tyłu – widoczne z klatki schodowej wieży.

Przy pisaniu tego artykułu pomocna była książka Pana Stanisława Horodeckiego pt. “Chojnowska fara. Kościół pw. świętych Apostołów Piotra i Pawła” oraz wolna encyklopedia – wikipedia.

Komentarze do wpisu